Zwangerschapsmisselijkheid voorbode depressie

Verloskundigen zouden meer oog moeten hebben voor angsten en depressies van zwangere vrouwen, en niet alleen moeten letten op medische en verloskundige factoren. Dat betoogt Hennie Wijnen in haar proefschrift, waarop ze 6 december promoveert. Verloskundigen moeten vooral alert zijn op ochtendmisselijkheid. Vaak wordt verondersteld dat dit ‘erbij hoort’, maar in feite geven de vrouwen daarmee een psychisch signaal af: ze lopen een hoog risico op depressieve en –angststoornissen tijdens de zwangerschap, wat kan leiden tot postnatale depressies.
Sinds eind jaren tachtig worden grote groepen vrouwen uit de Kempen tijdens hun zwangerschap en na de bevalling onderzocht. Daarbij is gekeken of er relaties zijn tussen depressies, schildklierfuncties, problemen bij de bevalling en ontwikkeling van kinderen. Het promotieonderzoek van verloskundige Hennie Wijnen is een vervolg op deze ‘Kempen-studies’. Zij onderzocht duizend vrouwen tijdens hun zwangerschap en kraambed; hun kinderen worden de komende tien jaar in de gaten gehouden. Meer concreet keek Wijnen naar het welbevinden van de moeder (tijdens de zwangerschap en het kraambed), het functioneren van de schildklier en de ontwikkeling van het kind. Niet alleen biologische maar ook psychologische factoren bepalen het welbevinden van de zwangere vrouw, constateert Wijnen.
Die conclusie is van groot belang voor de zogenoemde risicoselectie. Verloskundige zorg voor zwangere vrouwen met een laag risico wordt in Nederland hoofdzakelijk verricht door eerstelijns verloskundigen. Zij maken bovendien een selectie van vrouwen die in de eerstelijns zorg kunnen blijven en eventueel thuis kunnen bevallen, en vrouwen die moeten worden doorverwezen naar de tweedelijns zorg. Voor deze selectie worden doorgaans alleen medische en verloskundige criteria gebruikt, zoals hoge bloeddruk, (laag) gewicht van de ongeborene en zwangerschapsdiabetes. Wijnen pleit ervoor om bij de risicoselectie ook psychologische factoren te betrekken.
Zo blijkt uit haar onderzoek dat de ernst van misselijkheid en braken tijdens de zwangerschap voornamelijk afhangt van psychologische factoren. Ernstige symptomen kunnen een teken zijn van psychopathologie, wat op zijn beurt de kans op angst en depressie verhoogt. Deze laatste twee zijn niet alleen een risico voor verloskundige, foetale en neonatale complicaties, maar ook voor een verstoorde ontwikkeling van het kind.
Daarom is het van belang vrouwen op te sporen met hoge intensiteit van symptomen van misselijkheid en braken. Hoewel dit ‘normaal’ wordt geacht, kan het toch duiden op psychoneuroticisme. Ook dienen vrouwen met grote angsten, vooral in laatste drie maanden van zwangerschap te worden opgespoord, evenals vrouwen met ernstige depressieve symptomen tijdens diverse momenten in de zwangerschap. Depressie en angst kunnen volgens Wijnen chronische aandoeningen worden en hoe eerder deze vrouwen met een hoog risico zijn opgespoord, des te eerder kan worden begonnen met de behandeling. Het opsporen kan eenvoudig geschieden aan de hand van vragenlijsten.
Bron: UvT

3 thoughts on “Zwangerschapsmisselijkheid voorbode depressie

  1. hallo ik wil even dit kwijt !!
    Ik heb 7 oktober 2005 een curritage gehad omdat ik een missed abortion had, ik was 13 weken zwanger en men was met de echo voor de nekpooimeting erachter gekomen dat er geen hartslag was en het vruchtje te klein was bij de gyn bleek dus dat het met 7 weken was gestopt met groeien !!
    Mijn verloskundige van die zwangerschap heeft niet 1 keer gebeld hoe het ging ,ook niet na de curritage Ik werd alleen aan men lot overgelaten !!

    5 Dec 2005 bleek ik opnieuw zwanger !! Wij zijn superrrrr blij !!
    Heb een andere verloskundige genomen en het verhaal van verleden keer verteld heb, ze vond het triest!!
    24 januari kan ik bij haar terecht ! heb met begin 6 weken echo bij de gyn gehad omdat ik met 4 weken heel hevige buikpijn had en 1 week met echt pijn in men rug gelopen heb, maar het vruchtje was te klein 2mm !!
    Ik ben heellllll bang en kan niet echt genieten van men zwangerschap die onzekerheid of het nu goed is of niet dat sloopt me !! Ik vind dat de begleiding hier erg slecht in is en kan me voorstellen dat mensen hier deprie van worden want je wil zo graag genieten maar kan dat niet !! en kan me goed voorstellen dat er eventueel na de bevalling vrouwen zijn die zich daar schuldig door voelen en in een put belanden !!
    ik vind dat vrouwen die een miskraam hebben gehad beter bij een volgende zwangerschap begleid moeten worden !! BV vannaf 7 weken tot 12 weken wekelijks een echo niet dat dat zekerheid geeft maar haalt wel een heellll groot stuk onzekerheid weg !!
    want dit is zenuwslopend als je er verders geen begleiding bij hebt !!

    Groetjes van een heel onzekere aanstaande mama
    Marjo

Geef een reactie