Achtergronden bij het nieuws: Marburg virus

Een Nederlandse heeft op vakantie in Uganda het Marburg-virus opgelopen. Ze is er slecht aan toe. De vrouw (40) liep het virus op in een vleermuizengrot. Zo’n 100 mensen met wie de vrouw contact heeft gehad, worden onderzocht. 

Structuur

De structuur van het virus is karakteristiek voor filovirussen, met lange draadachtige virusdeeltjes die een constante diameter hebben maar die sterk in lengte variëren (800 – 1400 nm). De virusdeeltjes bevatten 7 bekende eiwitketens. Hoewel het Marburgvirus sterk lijkt op het Ebolavirus, treedt er geen kruisimmuniteit op: het wekt andere antilichamen in geïnfecteerde organismen op.

Ontdekking

Het Marburgvirus was het eerste filovirus dat werd ontdekt. Het Marburgvirus werd voor het eerst beschreven in 1967, toen 37 personen ziek werden in de Duitse steden Marburg en Frankfurt am Main, en in Belgrado (Joegoslavië). Het werd veroorzaakt door besmette Afrikaanse groene meerkatten (Cercopithecus aethiops) uit Oeganda, die werden gebruikt voor het ontwikkelen van vaccins tegen polio. De apen waren ingevoerd door Behringwerke, een Marburgse onderneming die was opgericht door de eerste Nobelprijswinnaar voor de Geneeskunde, Emil Adolf von Behring. De onderneming, die toentertijd onderdeel was van Hoechst en tegenwoordig van Dade Behring, was oorspronkelijk opgericht voor het ontwikkelen van sera tegen tetanus en difterie.

Verschijnselen

De diagnose van het Marburgvirus is moeilijk, omdat de ziekteverschijnselen aanvankelijk lijken op die van andere besmettelijke ziekten, zoals griep, malaria en tyfus.
De ziekte heeft een incubatietijd van 5 tot 10 dagen. Hierna volgt een plotseling optredende koorts, hoofdpijn en spierpijn. Binnen een week ontwikkelt zich een maculopapulaire huiduitslag gevolgd door braken, pijn in de borst en buikpijn, en diarree. De ziekte kan vervolgens steeds ernstiger worden, en gepaard gaan met geelzucht, delirium, gestoorde leverfunctie, en omvangrijke bloedingen. Herstel van de ziekte duurt lang, er kunnen nog zwelling van de teelballen, terugkerende hepatitis, en ontstekingen van het ruggenmerg, de ogen, of de speekselklieren optreden.

Mortaliteit

De ziekte heeft een zeer hoge mortaliteit, die – afhankelijk van de beschikbare medische zorg – wordt geschat tussen de 25% en 92%.

Recente uitbraken

De meest recente uitbraak van het Marburgvirus begon eind 2004 in het noorden van Angola en heeft tot en met 17 mei 2005 311 levens geëist bij 337 vastgestelde besmettingen. Buiten de provincie Uíge waren op dat moment al vijf weken geen nieuwe besmettingen vastgesteld. Een uitbraak in het naburige Democratische Republiek Congo tussen 1998 en 2000 eiste 123 levens. Een grotere uitbraak in Congo in 2000 eiste in 3 weken tijd 140 slachtoffers.
Er zijn epidemiologen die de hypothese hebben geopperd dat de zwarte dood die in de Middeleeuwen in Europa heerste en die sinds ca 1900 altijd aan de pestbacil is toegeschreven wellicht helemaal niet door deze bacterie is veroorzaakt maar door een filovirus. Hiervoor zijn zeker ook argumenten te vinden. Dat het het Marburgvirus zelf geweest zou kunnen lijkt echter onwaarschijnlijk omdat de incubatietijd waarschijnlijk langer was.
(eerdere publicatie over Marburg in Medlog)
 (Factsheet WHO: Marburg)

(Bron: ANP/WIKI)

 

[UPDATE]
Tot mijn spijt moet ik mededelen dat de met Marburg besmette patiente is overleden in het LUMC. 

3 thoughts on “Achtergronden bij het nieuws: Marburg virus”

  1. jasper zegt:

    Jammer van dat italic. Ik vind het zo ondoenlijk om te lezen.

  2. Michiel zegt:

    sorry dat het onduidelijk is… het is een quote uit het nieuws bericht dus ff italic gemaakt om het duidelijk anders te laten zijn dan het achtergrond verhaal…

  3. Pingback: MedLog | Marburg

Geef een reactie