Menu

Dotteren: 2* een onderzoek … hart en nieren

17 november 2009 - Wetenschap
Dotteren: 2* een onderzoek … hart en nieren

Even twee berichtjes die mij opvielen…
Als je je een vat rond je hart laat dotteren dan was je brein mischien beter af geweest met een bypass echter als het vat bij je nieren zit kan je beter dotteren dan pillen slikken dat is beter voor je nieren…. twee leuke berichten over het dotteren.

CARDIOLOGIE
Bypass-patiënten geopereerd zonder gebruikmaking van de hart-long machine zijn neuropsychologisch waarschijnlijk beter af dan patienten die gedotterd worden en een stent krijgen. Cardioloog in opleiding Jakub Regieli van het UMC Utrecht presenteert deze verrassende conclusie vandaag op de jaarlijkse conferentie van de American Heart Association.

Jakub Regieli en collega’s van de afdelingen Cardiologie en Anaesthesie van het UMC Utrecht analyseerden de gezondheid van tweehonderdtachtig patiënten 7,5 jaar nadat ze een ingreep hadden ondergaan om verstopte kransslagaderen te openen. Bij de helft van de patiënten was via een openhartoperatie met de Octopus-hartstabilisator een bypass aangelegd. De andere helft was gedotterd en had een stent ontvangen, een minder invasieve procedure.

De gezondheid van het hart verschilt niet tussen beide groepen patiënten. Beroertes, hartinfarcten en overlijden komen even veel voor, hoewel gedotterde patienten vaker een nieuwe ingreep nodig hebben. Maar de patiënten die een openhartoperatie zonder hart-long machine hebben ondergaan functioneren 7,5 jaar na de ingreep neuropsychologisch beter. Ze scoren vooral beter op taken die leervermogen en geheugen testen. “De cognitieve effecten zijn subtiel”, erkent Regieli. “Maar de verschillen blijken op alle zeven vlakken die we getest hebben.”

Dotteren en het plaatsen van een stent kan met een katheter die via een bloedvat in de lies ingebracht wordt. Bij dotteren wordt een dichtzittend bloedvat met een ballon opgerekt, een stent houdt het bloedvat daarna open. Tot nu dacht men dat de neuropsychologische bijwerkingen hiervan beperkt waren, en juist meer zouden optreden bij invasievere ingrepen. Recent is echter gebleken dat tijdens hartcatheterisaties vaker bloedstolsels of luchtbelletjes ontstaan dan gedacht. Deze embolieën kunnen leiden tot hersenschade. Overigens heeft Regieli de gevolgen van niet-gecoate stents onderzocht. Artsen gebruiken tegenwoordig voornamelijk stents die met een medicijn gecoat zijn, nieuwe hartcatheterisaties zijn daardoor minder vaak nodig.

Bij een openhartoperatie wordt het hart tijdelijk stilgelegd en loopt de bloedcirculatie via de hartlongmachine. Openhartoperaties met hartlongmachine zouden slecht zijn omdat kleine bloedstolsels kunnen ontstaan die hersenschade veroorzaken. Dankzij de in het UMC Utrecht ontwikkelde Octopus is het niet nodig het hart stil te leggen, maar moet de borstkas nog wel opengemaakt worden.

Het project werd gecoordineerd door de afdelingen Cardiologie, Anaesthesiologie, Cardio-thoracale chirurgie en Juliuscentrum van het UMCU, in samenwerking met de afdelingen Cardiologie en Cardio-thoracale chirurgie van het Antonius Ziekenhuis Nieuwegein, Isala Klinieken Zwolle. (bron UMC)

NEFROLOGIE

Dotteren geeft bij een nierarteriestenose geen beter resultaat dan behandeling met medicijnen. Tenminste, in gevallen waarbij vooraf niet onomstotelijk vaststaat dat revascularisatie nodig is.

Dat blijkt uit een gerandomiseerde trial van de Astralgroep (Angioplasty and Stenting for Renal Artery Lesions). De resultaten staan in The New England Journal of Medicine van 12 november.

Patiënten met een substantiële atherosclerotische stenose in minimaal één nierarterie, konden meedoen aan de trial. Als de stenose zo ernstig was dat chirurgie was vereist, of als werd ingeschat dat revascularisatie binnen zes maanden nodig zou zijn, werden patiënten uitgesloten. Ook niet-atheromateuze stenoses of eerder ondergane revascularisatie van de renalis waren exclusiecriteria.

Uiteindelijk werden 806 patiënten gerandomiseerd. Zij kregen allen statines, antihypertensiva en trombocytenaggregatieremmers. De helft onderging ook een percutane revascularisatie. Over een periode van vijf jaar verliep de achteruitgang in nierfunctie een fractie langzamer in de revascularisatiegroep. Het serumcreatinine was slechts 1,6 micromol per liter lager na deze periode.

De systolische bloeddruk was in beide groepen gelijk, de diastolische iets lager in de medicatiegroep. Tussen beide groepen was geen verschil in het aantal renale incidenten (bijvoorbeeld start van dialyse of transplantatie), cardiovasculaire problemen of mortaliteit. Ernstige complicaties van de revascularisatieprocedure traden op bij 23 van de 403 patiënten. Er kon ook geen voor- of nadeel van dotteren worden vastgesteld bij bepaalde subgroepen, ook niet bij patiënten met een stenose van meer dan 70 procent van de nierarterie.

De auteurs vinden de minimale verschillen niet klinisch relevant en stellen dus dat revascularisatie geen voordeel biedt boven goede medicamenteuze behandeling. Dat een groep patiënten werd uitgesloten die absoluut moest worden gedotterd – bijvoorbeeld vanwege acute nierschade – doet hier niets aan af, aldus de auteurs. De gerandomiseerde patiënten waren volgens de auteurs representatief voor de mensen die doorgaans vanwege nierarteriestenose worden gedotterd.

Medisch Contact / N Engl J Med 2009; 361: 1953-62

Geef een reactie