Medlog - Weblog over de gezondheidszorg in Nederland en daar buiten
Het gebeurt mij te vaak dat er mensen zijn die opeens krachtverlies of een spraakstoornis hebben en vervolgens niet direct 112 bellen… nee, de huisarts wil mij aan het einde van het spreekuur wel zien of ik wacht altijd even af. Dit is erg jammer…. vooral omdat als je binnen vier-en-een-half uur  in het ziekenhuis bent er nog iets aan te doen is!
Dus nogmaals de poster:
handel FAST bij een herseninfarct!
In Manchester heeft een man urenlang vastgezeten in een ambulance omdat de chauffeur hem was vergeten. De 65-jarige man had het ziekenhuis bezocht voor een nierdialyse en zou worden teruggebracht naar het bejaardenhuis waar hij woont.
De chauffeur vergat de man echter en parkeerde de ziekenauto in de garage van de ambulancepost in Manchester. Na bezorgde telefoontjes van het tehuis werd de fout ontdekt. Erna kon de man, die de hele avond vastgesnoerd gelegen had, worden bevrijd.
De ambulancedienst heeft excuses aan de nierpatiënt aangeboden. De chauffeur is met onmiddellijke ingang geschorst. (bron: NOS)
Het idee van C2000 was zo goed: als hulpverlener altijd en overal bereikbaar. Helaas is het C2000 een defentie apparaat en dus bomvol onnodige techniek met als gevolg falen…. ook nu weer….
Ik ken verhalen van ambulancepersoneel die liever de privé mobiel gebruiken om kontact te krijgen met de meldkamer dan met het C2000 systeem. T-mobile, Vodafone en KPN zijn betrouwbaarder…
in de regio Rotterdam-Rijnmond heeft het communicatiesysteem C2000,bedoeld voor hulpdiensten, uren plat gelegen. Vooral het portofoonverkeer tussen individuele agenten had hinder van de storing. In driekwart van de regio was weinig of geen contact mogelijk.
De storing begon gisteravond rond half negen. Om half twee ‘s nachts werkte het systeem weer naar behoren.
C2000 is omstreden omdat er vaker technische problemen mee zijn. Vorige maand bleek uit een onderzoek van het tv-programma Zembla dat de helft van de agenten zich onveilig voelt door de onbetrouwbaarheid van het systeem.
Bron:NOS
Minister Klink maakt zich grote zorgen over de kwaliteit van de op Walcheren fel bevochten extra ambulance voor acute kraamzorg.
De ziekenwagen rukte vanuit Domburg in zeven maanden tijd slechts elf keer uit. Wellicht te weinig om de medische vaardigheden van het personeel op peil te houden.
“Dit kan natuurlijk niet”, zei Klink desgevraagd na het overleg. “Ik heb extra geld voor de ambulance uitgetrokken en dan rukt die zo weinig uit. Dat moet veranderen. Ik kan me niet voorstellen dat er twee mensen hele dagen in de auto zitten te wachten tot er iets gebeurt.”
Bron: PZC
Hierbij nomineer ik Klink wederom voor de Quote van de dag:”Ik kan me niet voorstellen dat er twee mensen hele dagen in de auto zitten te wachten tot er iets gebeurt.” Helaas minister dit is de werkelijkheid in de acute zorg…. dat is niet te plannen en dus zit je wel eens te wachten of koffie te drinken, of je gaat darten (niet in de auto natuurlijk)….
Naar aanleiding van een onderzoek door studenten van de Universiteit Utrecht gaat het Korps Landelijke Politiediensten (KLPD) de meldtekst van het alarmnummer 112 – het eerste wat een beller van dit nummer te horen krijgt – aanpassen. In opdracht van de KLPD hebben studenten van de master Communicatiestudies, onder leiding van dr. Tom Koole, onderzocht hoe de gesprekken met alarmcentrale 112 zo kort mogelijk kunnen worden gehouden.
Hoe korter mensen bellen met 112, hoe sneller de noodhulpverlening kan verlopen. De landelijke norm is dat een beller binnen 10 seconden een 112-centralist aan de lijn krijgt en dat het gesprek binnen 20 seconden wordt afgerond. De KLPD wil het aantal gesprekken verminderen dat boven deze norm uitkomt. Een groep masterstudenten analyseerde daarom 120 gesprekken die langer duurden dan 30 seconden (wachttijd + gesprekstijd).
Direct doorverbinden
Een belangrijke oorzaak voor deze ‘te lange’ gesprekken is dat bellers vaak veel inhoudelijke informatie willen doorgeven, zo blijkt uit het onderzoek. Uit de meldtekst begrijpen zij niet altijd dat de 112-centrale er is om bellers door te verbinden met een hulpdienst op de plaats van de calamiteit: politie, brandweer of ambulance. Een beller zou niet méér hoeven te zeggen dan bijvoorbeeld “ik wil graag de politie in Utrechtâ€, om dan doorverbonden te worden. Om dit misverstand weg te nemen en de hulpverlening te optimaliseren, vond de KLPD het wenselijk dat de meldtekst werd aangepast.
Minder misverstanden
De 112-centralisten hebben twee nieuwe meldteksten uitgeprobeerd, in het kader van het afstudeeronderzoek van Nina Verberg, masterstudent Communicatiestudies. Zij onderzocht welke meldtekst tot de kortste gesprekken leidt, en welke meldtekst bellers het duidelijkst maakt dat ze zullen worden doorverbonden. De lengtes van de gesprekken verschillen bij de originele en de twee nieuwe meldteksten niet significant van elkaar. Wel blijken de misverstanden bij de originele meldtekst “Alarmcentrale 112, wie wilt u spreken?†voor een belangrijk deel te verdwijnen bij de nieuwe tekst die binnenkort wordt ingevoerd: “Alarmcentrale 112, wilt u politie, brandweer of ambulance?â€
Onderzoeksbegeleiding
Zowel het kwalitatieve onderzoek naar de gesprekken langer dan 30 seconden als het afstudeeronderzoek van Nina Verberg werden begeleid door dr. Tom Koole, senior docent Nederlands/taalbeheersing. In zijn onderwijs en onderzoek houdt hij zich vooral bezig met taalgebruik in gesprekken.
Meer informatie
Andrea van Leerdam, persvoorlichter faculteit Geesteswetenschappen of Roy Keeris, persvoorlichter Universiteit Utrecht.
bron: UU
Tot ongeveer 2020 zullen er jaarlijks minimaal 43 aios spoedeisende hulp moeten bijkomen. De eerste twee of drie jaar moeten dat er maximaal 59 zijn.
Dat adviseert het Capaciteitsorgaan in het Capaciteitsplan 2008 voor de medische vervolgopleidingen spoedeisende geneeskunde. Het advies om aanvankelijk meer dan 43 aios op te leiden is bedoeld om de gewenste ‘kwalitatieve inhaalslag’ te kunnen maken en de nog prille opleidingscapaciteit op peil te houden. Ook kunnen SEH-artsen dan extra tijd besteden aan zaken als vakontwikkeling, opleiding, onderzoek en management.Â
Bijna 65 procent van de Nederlandse ziekenhuizen heeft geen gecertificeerde SEH-arts, blijkt uit een inventarisatie van het Capaciteitsorgaan. De opstellers van het Capaciteitsplan 2008 vragen zich af of dit samenhangt met een tekort aan SEH-artsen en of andere factoren wellicht ook een rol spelen. Daarbij valt ‘bijvoorbeeld te denken aan de momenteel doorgaans toch goedkopere en wellicht flexibelere inzet van poortartsen en arts-assistenten op de SEH’, filosoferen de opstellers van het rapport.Â
Een toenemende vraag aan SEH-artsen is waarschijnlijk omdat de Kwaliteitswet Zorginstellingen impliceert dat de personeelsformatie op de SEH kwalitatief en kwantitatief toereikend moet zijn om permanent verantwoorde zorg te kunnen leveren. Daarnaast stijgt het aantal bezoekers van de SEH. Het Capaciteitsorgaan trekt de ‘voorzichtige’ conclusie dat de zorgcomplexiteit op de SEH de laatste jaren in relatieve zin weinig aan veranderingen onderhevig is geweest. Het aandeel patiënten dat bij een bezoek aan de SEH wordt opgenomen, blijft in de loop der jaren immers vrijwel gelijk.Â
Het is moeilijk een raming te maken over de onvervulde vraag omdat de SEH-arts in Nederland nog niet lang bestaat. Ook ligt er weinig vast over de normering van deze artsen. De Inspectie voor de Gezondheidszorg stelde in 2004 dat alle ziekenhuizen met een SEH-afdeling ‘op korte termijn’ moeten voldoen aan de norm dat op alle uren van de week een arts beschikbaar moet zijn met ‘voldoende deskundigheid’ en tenminste twee jaar ziekenhuiservaring.Â
Verder is onvoldoende duidelijk welke carrièrekeuzen SEH-artsen in de toekomst zullen maken. Zij zijn jonge dokters van wie onbekend is of zij dit werk tot hun pensioen blijven doen en of zij voltijds dan wel in deeltijd gaan werken.
Toch heeft het Capaciteitsorgaan een poging gewaagd om een inschatting te maken over de toekomstige beschikbaarheid van SEH-artsen. Het maakte verschillende scenario’s op basis van 12- of 24-uursbezetting van een arts op de SEH. De bezetting is afhankelijk van onder meer de grootte van een ziekenhuis – in grote ziekenhuizen zijn immers 24 uur per dag voldoende opgeleide artsen aanwezig die ook kunnen worden ingezet op de SEH. De scenario’s voorzien in een uitbreiding van de huidige capaciteit met minimaal 350 tot maximaal 650 SEH-artsen voor de komende tien tot vijftien jaar.Â
Nederland telt 125 aios SEH, van wie 70 procent vrouw is. Er zijn 74 SEH-artsen die in 35 verschillende ziekenhuizen werken, zowel academische als algemene. In de helft van de betreffende ziekenhuizen werkt één SEH-arts en in de andere helft werken er twee en heel soms meer.
Bron: capaciteitsorgaan (pfd van het volledige rapport)
gewoon leuk plaatjes kijken
Â
Â
parkeer boete aub...
Een ieder die op de Spoedeisendehulp van een ziekenhuis werkt kent het fenomeen. Afdeling opname belt en zegt:” we hebben een patiënten stop, er zijn geen bedden mer vrij in het ziekenhuis.” Toch blijft de stroom patiënten naar de SEH stabiel (hoog). Want naast de zelfverwijzers ( een moeilijk te beïnvloeden stroom patiënten)  blijven de specialisten van de diverse vakgebieden mensen accepteren. Dit geeft nogal eens wat onvrede en onbegrip. “Hoe kunnen ze nu patiënten accepteren voor opname als er geen plek is??” is dan een veel gehoorde vraag…. Eindelijk is het onderzocht, en het gevoel klopt. De instroom blijft het zelfde… alleen de klinische specialisten gaan mensen haastiger ontslaan uit het ziekenhuis.  (onderzoek door Rajiv Sharma, Ph.D., van Portland State University,  in de Summer 2008 issue van RAND Journal of Economics.)
Eén van de conclusies is ondanks dat het voor de SEH een moeilijk punt blijft het waarschijnlijk beter om mensen sneller te ontslaan dan om mensen te weigeren in het ziekenhuis. Dit omdat anders mensen die met spoed geholpen moeten worden in een ambulance blijven rondrijden of de huisarts moet blijven bellen tot er een ziekenhuis is gevonden welke accepteert.
bron: medical facts
Een groepje van acht jongens dat in de zomer van 2006 woedend een ambulance had belaagd bij het De Mirandabad, is vrijgesproken wegens gebrek aan bewijs. De dronken jongens zouden de hulpverleners hebben geslagen, tegen de ambulance hebben getrapt en de bestuurder uit het voertuig hebben gesleept. Ook zouden ze een fiets tegen de ziekenwagen gegooid hebben en dreigende taal uiten.Â
Ondanks diverse getuigenverslagen was het voor de rechter niet mogelijk te bepalen wie wat heeft gedaan. Het Openbaar Ministerie is het niet eens met de uitspraak en denkt aan een hoger beroep.
Â
 Medewerkers van RAVU, de ambulancedienst in de provincie Utrecht, rijden sinds zaterdag per fiets door de binnenstad van Utrecht om eerste hulp te verlenen. Een woordvoerder van de dienst bevestigde een bericht daarover in het AD. |
||
| De felgele ambulancefiets met het RAVU-logo rijdt voorlopig alleen op zaterdag in de binnenstad van Utrecht. Ook kan hij bij grote evenementen in de provincie worden ingezet. Slechts vier ambulancemedewerkers mogen gebruik maken van de volledig uitgeruste fiets. Ze kunnen niet alleen doeltreffend hulp bieden, maar hebben ook voldoende conditie en fietservaring.
De ambulancedienst heeft de fiets ingevoerd, omdat het steeds moeilijker wordt plaatsen in de binnenstad snel per auto te bereiken. Als de fiets wordt ingeschakeld, stuurt de meldkamer ook een wagen, zodat een gewonde indien nodig snel naar het ziekenhuis kan worden gebracht. De fiets is zaterdag drie keer gebruikt. In één geval moest de hulpvrager naar het ziekenhuis. ANP |
Reacties