Zowel een korte als een lange slaapduur vertonen samenhang met een verhoogd risico op hart- en vaatziekten. Slaapduur is daarom een belangrijke marker, aldus Charumathi Sabanayagam en Anoop Shankar van West Virginia School of Medicine (SLEEP. 2010;33:1037-42).

Korte en lange slaapduren waren gerelateerd aan myocardinfarcten en beroerten, terwijl alleen een korte slaapduur geassocieerd was met angina pectoris. De gevonden samenhang was onafhankelijk van vertekenende factoren zoals leeftijd, geslacht, afkomst, roken, alcoholgebruik, BMI, beweging, diabetes mellitus, hypertensie en depressie.

Over eventuele onderliggende mechanismen schrijven de auteurs dat slaapstoornissen endocriene en metabole functies verstoren. ‘Slaapdeprivatie leidt tot een verminderde glucosetolerantie en insulinegevoeligheid, en tot een verhoogde sympathicusactiviteit en bloeddruk, risicofactoren voor atherosclerose. Een lange slaapduur is mogelijk gerelateerd aan een onderliggende slaapgerelateerde ademhalingsstoornis of aan een slechte slaapkwaliteit’, aldus de auteurs. (bron: NtvG)