MedLog

Deze week kreeg ik volledig onverwacht bezoek van een fabrikant (KP-medical) op de SEH. Ze waren natuurlijk niet speciaal voor mij gekomen maar toen men doorhad dat er een SEH-arts in het ziekenhuis rondliep was het toch wel interessant om wat nieuwe producten te laten zien… hier een overzicht:
Men kwam binnen met een groot ding lijkend op een mobiele OK lamp… “De Veinviewer” kondigde men trots aan. En ja ik was onder de indruk van de techniek. Het is een infrarood zend/ontvang apparaat met een beamer waardoor je vaten tot 8mm diep op de huid van een (moeilijk prikbare) patiënt kan projecteren.

Natuurlijk zie ik wel voordelen (chemo-kamer, spatader-poli, pijn poli etc.) maar de gemiddelde patient die moeilijk prikbaar is op de SEH heeft een vetlaag van meer dan 8 mm, is klam, bleek en heeft geen flow in de vaten…

Een wel nuttiger apparaat is de MicroVent. ’s Werelds kleinste beademingsapparaat.
Het lijkt mij ideaal om pré-hospitaal te gebruiken… eindelijk die zware ventilator uit de auto.. (meer info)
.
Het nuttigste apparaat is een op een Black&Decker lijkende boor om botnaalden te plaatsen.

Verder nog wat nieuwe pleisters en gezellig geklets.

Tot ongeveer 2020 zullen er jaarlijks minimaal 43 aios spoedeisende hulp moeten bijkomen. De eerste twee of drie jaar moeten dat er maximaal 59 zijn.

Dat adviseert het Capaciteitsorgaan in het Capaciteitsplan 2008 voor de medische vervolgopleidingen spoedeisende geneeskunde. Het advies om aanvankelijk meer dan 43 aios op te leiden is bedoeld om de gewenste ‘kwalitatieve inhaalslag’ te kunnen maken en de nog prille opleidingscapaciteit op peil te houden. Ook kunnen SEH-artsen dan extra tijd besteden aan zaken als vakontwikkeling, opleiding, onderzoek en management. 
Bijna 65 procent van de Nederlandse ziekenhuizen heeft geen gecertificeerde SEH-arts, blijkt uit een inventarisatie van het Capaciteitsorgaan. De opstellers van het Capaciteitsplan 2008 vragen zich af of dit samenhangt met een tekort aan SEH-artsen en of andere factoren wellicht ook een rol spelen. Daarbij valt ‘bijvoorbeeld te denken aan de momenteel doorgaans toch goedkopere en wellicht flexibelere inzet van poortartsen en arts-assistenten op de SEH’, filosoferen de opstellers van het rapport. 
Een toenemende vraag aan SEH-artsen is waarschijnlijk omdat de Kwaliteitswet Zorginstellingen impliceert dat de personeelsformatie op de SEH kwalitatief en kwantitatief toereikend moet zijn om permanent verantwoorde zorg te kunnen leveren. Daarnaast stijgt het aantal bezoekers van de SEH. Het Capaciteitsorgaan trekt de ‘voorzichtige’ conclusie dat de zorgcomplexiteit op de SEH de laatste jaren in relatieve zin weinig aan veranderingen onderhevig is geweest. Het aandeel patiënten dat bij een bezoek aan de SEH wordt opgenomen, blijft in de loop der jaren immers vrijwel gelijk. 
Het is moeilijk een raming te maken over de onvervulde vraag omdat de SEH-arts in Nederland nog niet lang bestaat. Ook ligt er weinig vast over de normering van deze artsen. De Inspectie voor de Gezondheidszorg stelde in 2004 dat alle ziekenhuizen met een SEH-afdeling ‘op korte termijn’ moeten voldoen aan de norm dat op alle uren van de week een arts beschikbaar moet zijn met ‘voldoende deskundigheid’ en tenminste twee jaar ziekenhuiservaring. 
Verder is onvoldoende duidelijk welke carrièrekeuzen SEH-artsen in de toekomst zullen maken. Zij zijn jonge dokters van wie onbekend is of zij dit werk tot hun pensioen blijven doen en of zij voltijds dan wel in deeltijd gaan werken.
Toch heeft het Capaciteitsorgaan een poging gewaagd om een inschatting te maken over de toekomstige beschikbaarheid van SEH-artsen. Het maakte verschillende scenario’s op basis van 12- of 24-uursbezetting van een arts op de SEH. De bezetting is afhankelijk van onder meer de grootte van een ziekenhuis – in grote ziekenhuizen zijn immers 24 uur per dag voldoende opgeleide artsen aanwezig die ook kunnen worden ingezet op de SEH. De scenario’s voorzien in een uitbreiding van de huidige capaciteit met minimaal 350 tot maximaal 650 SEH-artsen voor de komende tien tot vijftien jaar. 
Nederland telt 125 aios SEH, van wie 70 procent vrouw is. Er zijn 74 SEH-artsen die in 35 verschillende ziekenhuizen werken, zowel academische als algemene. In de helft van de betreffende ziekenhuizen werkt één SEH-arts en in de andere helft werken er twee en heel soms meer.

Bron: capaciteitsorgaan (pfd van het volledige rapport)

Vandaag 14 oktober 2008 heeft het Centraal College Medische Specialismen (CCMS) het Specifiek Besluit Spoedeisende Geneeskunde vastgesteld.

Dat betekent dat het vak van de spoedeisende geneeskunde nu officieel erkend is als profiel binnen de geneeskunde. De definitie van ‘profiel’ kan u binnenkort lezen in het vastgestelde besluit op de site van met CCMS, maar het houdt in het kort in dat nadrukkelijk de bedoeling is om uit te groeien naar een specialisme.

Heel praktisch betekent het dat het CCMS voortaan gaat over de vaststelling van het spoedeisende geneeskunde curriculum, net als bij andere vakken SEH-artsen zullen zich kunnen registreren bij de MSRC (Medisch Specialisten Registratie Commissie), net als bij andere vakken;

SEH-artsen in opleiding dienen zich te registreren in het MSRC register voor opleidingsassistenten, net als bij andere vakken.

Met andere woorden: spoedeisende geneeskunde is volledig analoog aan de rest geborgd binnen de regelgeving.

Vorige week verscheen er in Medisch Contact een artikel van de hand van professor Gans over de SEH-arts. Zijn  conclusie uit zijn onderzoek is dat de SEH-arts geen meerwaarde genereert op een afdeling SEH.  Echter in dit artikel vertelt Gansmaar de halve waarheid….

1. Het onderzoek is niet van Gans maar een vertaling van hoofdstuk 8 van het proefschrift van Kathan.
2. Gans vergeet in zijn vertaling de POSITIEVE punten uit het proefschrift aan te halen.
3. Hij probeert wederom een lans te breken voor de Acute-Internist…. maar die was er toch al die heef nl. intensivist.

ad 2. uit proefschrift Kathan:   

Kathan noemt SHA ‘een moeilijk beroep’, maar ze ziet de toekomst positief. Ze verwacht dat de SHA’s steeds minder als extra schakel ingezet gaan worden. Protocollen die er nu nog voor zorgen dat deze artsen altijd anderen bij hun werk moeten betrekken, zullen veranderen als de discipline haar competenties waarmaakt en zo meer vertrouwen van de medische wereld weet te krijgen. Om dit te bereiken is het belangrijk dat de SHA’s groeien, zowel in aantal als in ervaring. Met de jaren, zo verwacht Kathan, zullen de SHA’s meer autonomie krijgen. “En dan gaan ze zeker bijdragen aan betere en efficiëntere patiëntenzorg.”  

De oudere specialisten zijn soms sterke tegenwerkende krachten, als ze moeite hebben met het overdragen van beslissingsbevoegdheden en verantwoordelijkheden. Volgens Kathan werken sommige specialisten tegen vanwege een aantal lastig aan te pakken redenen. Ze zijn bang om hun patiëntendomein te laten verkleinen, minder geld voor de maatschap binnen te halen en opleidingsplaatsen voor hun assistenten te verliezen. Voor het succes van SHA’s is het daarom belangrijk dat ziekenhuizen goede afspraken over deze aspecten maken met hun specialisten.  

 Dit laat zien dat ook in medisch contact sommige artikelen met een behoorlijke korrel zout genomen moeten worden en zeker als het gaat om de introductie van een nieuw beroep in de gezondheidszorg. De reden van dit soort ‘halve waarheden’ is warschijnlijk door prof. Gans zelf verwoord in de introductie van het artikel…. ANGST! (en we weten allemaal dat dat een slechte raadgever is) iedereen die het volledige proefschrift wil lezen en zelf ontdekken welke POSITIEVE punten Gans vergeet moet hier klikken (pdf, 288pagina’s) 

(CCMS erkenning SEH-arts)