iPhone-applicatie redt aardbevingsslachtoffer in Haïti

Lees voor met webReader

first-aid

De Amerikaanse filmmaker Dan Woolley was bezig met een documentaire over armoede in Haïti toen de aardbeving toesloeg. Dankzij de applicatie Pocket First Aid & CPR wist Woolley hoe hij zijn wonden moest behandelen.

De filmmaker raakte bedolven onder een berg puin. Maar Woolley’s verhaal laat zien dat je nooit zonder je favoriete gadgets van huis moet gaan: hij gebruikte zijn digitale DSLR om de omgeving te verlichten en foto’s te maken van de ravage. In een liftkoker zocht hij vervolgens beschutting, waar hij de iPhone-applicatie gebruikte om een knelverband aan te leggen om zijn been en een bloedende hoofdwond te behandelen. De applicatie waarschuwde Woolley bovendien om niet in slaap te vallen: door de alarmfunctie van de iPhone in te schakelen zorgde hij ervoor elke 20 minuten weer te worden gewekt. Maar liefst 65 uur later vond een Frans reddingsteam de gewonde documentairemaker. Het is een mooi verhaal en het laat goed zien dat een smartphone een levensreddend apparaat kan zijn, maar iets dergelijks werkt natuurlijk alleen als het telefoonnetwerk het nog doet – en dat is in rampgebieden niet altijd te garanderen.

Desondanks: steek altijd je iPhone op zak… je weet maar nooit in welke noodsituatie je terechtkomt. De ontwikkelaar van de gebruikte app heeft meteen de gelegenheid aangegrepen om in de App Store het nut van zijn applicatie te benadrukken: “Read the incredible story of Dan Whoolley, who survived 65 hours under rubble using this application.” Zou er in de applicatie ook staan hoe je in een liftkoker water kunt vinden?

Via: MSNBC en Wired.

Burgerinitiatief: Meer plezier met minder vuurwerk

Lees voor met webReader

Arno Bonte en David Rietveld van Groenlinks Rotterdam zijn een petitie begonnen als burger initiatief om het afsteken van vuurwerk bij oud en nieuw voortaan alleen toe te staan aan professionals die een vergunning hebben voor een vuurwerkshow. 

Er zijn vele redenen voor te vinden de belangrijkste vindt ik:

Jaarlijks gebeuren er duizenden ongelukken bij het afsteken van vuurwerk, met vaak zwaar lichamelijk letsel tot gevolg. De helft van de vuurwerkslachtoffers valt onder toeschouwers of voorbijgangers.

Teken ook het initiatief! TEKEN HIER.

Kindermishandeling (te) vaak gemist op Spoedeisende hulp!

Lees voor met webReader

Afdelingen spoedeisende hulp (SEH) van ziekenhuizen onderkennen kindermishandeling nog te weinig. Men beschouwt een gebroken arm nog te vaak als een ongelukje. Dit komt onder meer doordat op deze afdelingen de voorwaarden voor een verantwoorde signalering vaak ontbreken. Dat signaleert de Inspectie voor de Gezondheidszorg in een rapport dat vandaag verschijnt.

De spoedeisende hulp kan bij het herkennen van kindermishandeling een belangrijke rol spelen. Juist als kinderen met verwondingen op de spoedeisende hulp verschijnen is er een zogenaamde ‘gouden kans’ om achter de voordeur van een gezin te kijken omdat ouders zich meestal in een crisissituatie bevinden. De ‘gordijnen gaan dan even open’ om hulpverleners te laten zien wat er daadwerkelijk aan de hand is. Zonodig kunnen hulpverleners dan ingrijpen.

In Nederland wordt naar schatting vijf tot tien procent van letsel bij kinderen die op de SEH veschijnen veroorzaakt door kindermishandeling. In de Amerikaanse literatuur wordt zelfs een cijfer van dertig procent genoemd. 

Toch ontbreekt bij de meeste ziekenhuizen een gestructureerde aanpak om kindermishandeling op de SEH-afdeling te herkennen. Hoeveel aandacht er is voor dit onderwerp wordt vooral bepaald door de belangstelling van professionals (bijvoorbeeld kinderartsen) en de Raad van Bestuur voor dit onderwerp. 

De meeste ziekenhuizen beschikken weliswaar over een protocol voor de signalering op de SEH-afdeling, maar beleidsmatig krijgt het probleem weinig aandacht. Dit speelt vooral op het niveau van de Raad van Bestuur. Medewerkers kunnen kindermishandeling alleen herkennen als zij hierin geschoold zijn. Ronduit zorgelijk is dan ook dat maar weinig ziekenhuizen hiervoor een goed scholingsprogramma hebben. Tenslotte registreren de meeste ziekenhuizen de gegevens over signalering en melding van kindermishandeling niet.

De IGZ vindt dat de Raden van Bestuur het beleid rond de signalering van kindermishandeling met kracht ter hand moeten nemen. De IGZ wil dat alle ziekenhuizen een plan van aanpak maken op de punten waar te weinig aandacht voor is met betrekking tot het signaleren kindermishandeling. Begin 2009 moeten alle ziekenhuizen dit op orde hebben. De IGZ doet in de loop van 2009 opnieuw onderzoek en kan ziekenhuizen die in gebreke blijven onder verscherpt toezicht stellen. 

IGZ

Het volledige rapport is HIER te lezen (244kb pdf)

Get Adobe Flash playerPlugin by wpburn.com wordpress themes
Creative Commons Licentie
Op dit werk is een Creative Commons Licentie van toepassing.