Please state the nature of the medical emergency.” Tijdens een aanval op het ruimteschip ‘Voyager’ komt de scheepsarts te overleiden en moet de EMH (Emergency Medical Hologram) de zorg overnemen. Deze holografishe, intelligente arts is gemaakt om te ondersteunen in geval van overbelasting van het zorgsysteem en beschikt over alle medische kennis die er is binnen de scheepscomputers. Mocht de kennis er niet zijn dan is er altijd nog de (subspace)link naar de aarde.

Terug naar onze tijd.

Je hoort het bijna dagelijks;”Het gaat zo snel met die techniek, ik kan de kennis gewoon niet meer bijhouden, er is zo veel mogelijk. Waar stopt het?”.

Het probleem is dat wij zijn gemaakt om lineair te denken. Doe tien stappen vooruit en u weet exact waar u staat. Doe u tien exponentiele stappen en u heeft geen idee. Ik zal u helpen, u bent meer dan één kilometer verderop.

De techniek en specifiek alles wat gedigitaliseerd wordt is onderhevig aan een exponentiele verandering en daarmee laten het zich lastig zien en voorspellen. Veelal raken mensen in het begin gedesillusioneerd. “Dit wordt helemaal niets… ” en ervolgens is men verbaast dat er zomaar, uit het niets, een revolutionair product is. Een eigenschap van exponentiele veranderingen is dat het eindproduct goedkoper wordt en niet meer gebonden is aanhet originele product. Vervolgens duikt het op in verschillende aparaten.

In december 1975 had Steve Sasson een afspraak met zijn raad van bestuur. Hij had een camera gemaakt waarmee digitale foto’s op een casettebandje opgenomne konden worden. De resolutie was een bedroevende 0,1megapixel. De directie besloot het project te stoppen, digitale fotografie zou niets worden.

In de jaren 90 ging je naar de videotheek voor om een video te huren. Blockbuster was de grootste in de VS en toen begon Google met Youtube en snel volgde NetFlix. Het zelfde geldt voor de platenzaken en Apple’s iTunes.

Nog geen 30 jaar later had bijna iedereen een apparaat binnen handbereik wat al deze funties in zich heeft. De mobiele telefoon.

Ook kennis in de medische sector stijgt exponentieel. Om als arts volledig up-to-date te zijn moet je meer tijd wetenschappelijke artikelen lezen dat je aan je patienten kan besteden. Het is dan ook niet verwonderlijk dat het veel artsen niet meer lukt om altijd volgens de laatste kennis te handelen. Het is mogelijk om je als arts te abonneren op emails die, dankzij slimme algoritmes, het mogelijk maakt om alle nieuwe kennis als samenvatting te lezen krijgt die voor jou en jou patienten relevant zijn. Maar is dit genoeg?

Door de toenememde kennis neemt ook het aantal mailtjes toe en zal naar alle waarschijnlijkheid exponentieel stijgen. Hoe moet je dan verder als zorgprofessional?

De hoop zit in systemen als IBM’s Watson of Google’s DeepMind. Door het verwerken van grote hoeveelheden ongestructureerde data (lees: uw EPD, PubMed, etc.) worden deze systemen bruikbaar voor de zorg aan de individuele patient.

Het begin is al zichtbaar.In de radiologie, dermatologie en in de pathologie doen deze systemen al hun intrede. En ze zijn, bij het bij enkele ziekten, beter dan de menselijke professional. Het mamogram wordt beter beoordeeld door Google en voor longtumoren en melanomen zijn het MIT en Stanford beter dan de getrainde professional.

Veel artsen zien deze slimme systemen als een bedreiging voor hun werk. En als je zo blijft werken zoals je nu doet dan is er ook een reële kans dat je word ingehaald. Echter niet door slimme systemen. Maar door collega’s die de slimme systemen wel weten te integreren in de behandeling.

Ook de democratiserende eigenschap dringt langzaam (maar versnellend) door in de zorg. 50% Van de mensen draagt een slim horloge of ander fitnessbandje. Door de juiste algoritmen te combineren met de data uit deze bandjes is artiumfibrilleren met 85% nauwkeurigheid te voorspellen, als ook dat te voorspellen is of iemand diabetes gaat ontwikkelen.

In diverse ziekenhuizen worden slimme systemen gebruikt op de medische data uit het EPD. Ze zijn nu nog duur en niet voor iedereen toegankelijk maar er is niets wat er op wijst dat het lot van medische data verwerking anders zal gaan dan het lot van de fotocamera of de DVD speler.

Het is dus niet meer de vraag of deze technieken intrede gaan doen in de zorg, het is de vraag wanneer.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.